Έναυσμα για το σχεδιασμό αυτής της βιοκλιματικής κατοικίας στην Φασούλα, αποτέλεσε η θέληση της δημιουργίας μίας λευκής μονοκονδυλιάς σχήματος «Ζ», η οποία να χαρακτηρίζει το κτίριο μορφολογικά. Οι χώροι μεταφράστηκαν σε όγκους που δημιούργησαν μία σύνθεση, η οποία τοποθετήθηκε μέσα στις κοιλότητες αυτής της λευκής επιφάνειας. Ο σχεδιασμός κινείται με απλές γεωμετρίες αγγίζοντας τις σύγχρονες μινιμαλιστικές τάσεις, κάτι που οδήγησε στη χρήση του ειλικρινούς εμφανούς σκυροδέματος, των μεγάλων ξύλινων επιφανειών και του ουδέτερου λευκού χρώματος. Η χωροθέτηση του κτιρίου έπρεπε να γίνει σε επικλινές οικόπεδο, έτσι οι χώροι στάθμευσης έγιναν μέσα στην γη. Το σημείο αυτό επενδύθηκε με πέτρα περιοχής, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να τονίσει την σχέση του κτιρίου με το περιβάλλον και να δημιουργήσει μία συμπαγή μορφολογική βάση για την ανάπτυξη του σχεδιασμού. Η λειτουργικότητα των χώρων αποτέλεσε σημαντική σχεδιαστική παράμετρο, ενώ η πλήρης εκμετάλλευση των περιβαλλοντικών συνθηκών για την επίτευξη θερμικής άνεσης, κατέταξε την κατοικία στην κατηγορία σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας (nZEB).