Πρόκειται για την αναβάθμιση ενός ξενώνα και τη μετατροπή του σε μικρή ξενοδοχειακή μονάδα. Η μελέτη ήταν εξ' αρχής απαιτητική, αφού οι συνεχείς επεμβάσεις που έγιναν κατά το παρελθόν είχαν δημιουργήσει ασάφειες και πολυπλοκότητες στην υφιστάμενη κατάσταση. Από αυτές, έπρεπε να ξεχωρίσουν και να διατηρηθούν όσες παρουσίαζαν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον αλλά και όσες αναδείκνυαν την αρχιτεκτονική παράδοση της περιοχής. Εντάχθηκαν, έτσι, στο κτιριολογικό πρόγραμμα και δέθηκαν αρμονικά με τις προσθήκες που έγιναν. Καθαρές γραμμές, λιτοί όγκοι και επίπεδα χαρακτηρίζουν τις επεμβάσεις της μελέτης, που ως εκφραστές των σύγχρονων καιρών αφήνουν το στίγμα τους πάνω στο "παλιό", σεβόμενες πάντα την ιδιαιτερότητα και την αξία του. Τέλος, απλά, ζεστά, γήινα υλικά, όπως η πέτρα και το ξύλο, γνωστά για την πρωταγωνιστική τους θέση στην παραδοσιακή δόμηση, για την αρμονική τους συνύπαρξη με το ορεινό τοπίο αλλά και για την οικεία ατμόσφαιρα που δημιουργούν, αποτέλεσαν βασικά συστατικά της σύνθεσης.