Ο βιοκλιματικός σχεδιασμός αυτής της κατοικίας οδήγησε σε ένα κτίριο σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας (nZEB). Η μινιμαλιστικές μορφολογικές επιλογές, έγιναν για να ξεχωρίσουν τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του κτιρίου, ενώ η ταύτιση του σχεδιασμού με μοντερνιστικά πρότυπα οδήγησε σε ένα αποτέλεσμα χωρίς διακοσμήσεις και υπερβολές. Η κεντρική ιδέα αναλύεται στην σύνθεση δύο βασικών όγκων, οι οποίοι διαχωρίζονται με βάση την λειτουργία τους αλλά και το υλικό τους – εμφανές σκυρόδεμα για τους κοινόχρηστους, λευκό χρώμα για τους ιδιωτικούς. Αν και η κατοικία είναι ημιεφαπτόμενη, ο λευκός όγκος στον όροφο έγινε ανεξάρτητος για να μπορέσουν όλοι οι χώροι του να έχουν φυσικό φωτισμό, αφού τοποθετήθηκαν ανοίγματα και στις τέσσερις πλευρές του. Παράλληλα, δημιουργήθηκε ένα μικρό αίθριο στο ισόγειο, το οποίο πέραν του φυσικού φωτός που παρέχει, ενοποιεί τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο δίνοντας μία αίσθηση συνέχειας στον χρήστη. Τέλος, ο όγκος του ορόφου εξέρχεται σε πρόβολο 4 μέτρων, δημιουργώντας ένα καλυμμένο υπαίθριο χώρο.