Σε αυτή την βιοκλιματική κατοικία ακολουθήθηκε μινιμαλιστική κατεύθυνση με απώτερο στόχο να ξεχωρίσουν τα πραγματικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά χωρίς περιττές διακοσμήσεις και υπερβολές με βάση τα μοντερνιστικά πρότυπα. Η κεντρική ιδέα αναλύεται στην ανάπτυξη ενός βασικού λευκού όγκου που συνδιαλέγεται με άλλους μικρότερους, οι οποίοι διαχωρίζονται με βάση το υλικό τους – γκρίζο χρώμα και ξύλο. Ο βιοκλιματικός χαρακτήρας του κτίσματος διαφαίνεται αρχικά από το ότι οι όγκοι «ανοίγονται» προς το νότο ενώ «γυρνάνε την πλάτη» στο βορρά. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και το οριζόντιο στέγαστρο που αναπτύσσεται στην νότια και ανατολική πλευρά, το οποίο παρέχει ηλιοπροστασία τόσο στα ανοίγματα όσο και στον εξωτερικό χώρο συνάθροισης της κατοικίας. Ο ενεργειακός προσανατολισμός της κατοικίας, συμπληρώθηκε με την χρήση θερμομονωτικών υλικών, διάταξη ανοιγμάτων για επίτευξη διαμπερούς αερισμού αλλά και μέσω της χρήσης ενεργητικών συστημάτων, όπως φωτοβολταϊκό σύστημα 3kW.